Costas Coulentianos was born in Athens in 1918. He studied at the Athens School of Fine Arts from 1936 until 1939.  In 1945 he travelled to Paris on the legendary ship ‘Mataroa’ along with other young Greek intellectuals and artists, leaving civil war torn Greece behind. With a scholarship from the French government he briefly frequented the Paris School of fine arts before setting up his own studio, intent on abandoning the academic approach to sculpture  he had been taught and on engaging with modernist tradition. Coulentianos soon became part of the Parisian art scene and befriended the great sculptors of his time. In 1947 he met the sculptor Henri Laurens, 33 years his senior, who had a profound influence on him. In his own words: “I can say that Laurens helped me a lot to see sculpture in another way. I was able to abandon bit by bit the customary forms in favour of abstraction, without ever forsaking balance in my work, like in the archaic period.” Initially his work remained figurative, focusing mainly on the female body.  From early on, however, he went beyond mere figurative representation. By using fluid curved lines he imbued his sculptures with sensuality as can be appreciated in the sculpture 'Femme allongée’ from 1950. His sculptures were meant to be a solid presence within space, of which they were a natural extension. Coulentianos felt that unless a sculpture possessed true motion, it could not interpret space. 


 After 1952 Coulentianos started a new approach in his work, shaping sculptures with metal sheets. Thus he created a series of acrobats, a subtle hint at the challenges the artist has to face.  A combination of figuration and abstraction, these sculptures testify to the artist’s concern with creating "a sculpture of a powerful, simple immediacy, (…) a sculpture, ultimately, that is fully exposed in its nudity." This new approach foreshadowed Coulentianos' gradual development towards abstraction and geometrical structures. In 1980 Costas Coulentianos represented Greece at the Venice Bienalle with a series of sculptures called New Generation. These ‘bolted’ sculptures, compositions of metal, were a new approach, but, in the words of Alexandros Xydis, “ … not a radical departure. There is a simple consistency in his development towards utter simplicity, from the curvaceous forms, that directly capture an organic form, to the thin, anglar, flat blades, that suggest it just as expressively."

Costas Coulentianos died in 1995 in Arles, France. A retrospective exhibition of Costas Coulentianos, The last of the modern acrobats  took place in the Benaki Museum in Athens in 2012-2013  and the Macedonian Museum of Contemporary Art in Thesaloniki  in 2013.

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΛΕΝΤΙΑΝΟΣ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1918. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας από το 1936 έως το 1939. Το 1945 ταξίδεψε στο Παρίσι με το θρυλικό πλοίο «Ματαρόα» μαζί με άλλους νέους Έλληνες διανοούμενους και καλλιτέχνες, αφήνοντας τον εμφύλιο πόλεμο και την διχασμένη Ελλάδα πίσω. Με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης φοίτησε για μικρό χρονικό διάστημα στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού πριν εγκαταστήσει το δικό του στούντιο γλυπτικής. Παράλληλα άρχισε να εγκατάλειπει την ακαδημαϊκή προσέγγιση στην τέχνη του καθώς ασπάστηκε την μοντερνιστική παράδοση. O Κουλεντιανός σύντομα έγινε μέλος της παρισινής καλλιτεχνικής σκηνής και φίλος με μεγάλους γλύπτες της εποχής του. Το 1947 γνώρισε τον γλύπτη Henri Laurens, ο οποίος ήταν 33 χρόνια μεγαλύτερόες του, ο οποίος επηρέασε βαθιά τον Κώστα Κουλεντιανό. Ο ίδιος αναφέρει: «μπορώ να πω ότι ο Laurens με βοήθησε πολύ για να δώ τη γλυπτική με άλλο τρόπο. Ήμουν σε θέση να εγκαταλείψω λίγο-λίγο τις συνήθεις μορφές υπέρ της αφαίρεσης, χωρίς ποτέ να εγκαταλείπω την ισορροπία στη δουλειά μου, όπως και στην αρχαϊκή περίοδο». Αρχικά το έργο του παρέμεινε παραστατικό, με έμφαση κυρίως το γυναικείο σώμα. Από πολύ νωρίς ωστόσο, άφησε την απλή παραστατική απεικόνιση, δίνοντας έμφαση στις καμπύλες και στις γραμμές γεμίζοντας τα γλυπτά του με αισθησιασμό, όπως μπορεί να εκτιμηθεί στο γλυπτό Femme allongée (1950). Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι ο Κουλεντιανός πίστευε πως αν ένα γλυπτό δεν διέθετε πραγματική κίνηση, δεν μπορούσε να ερμηνεύτει στο χώρο.


Μετά το 1952 ο Κώστας Κουλεντιανός ξεκίνησε μια νέα προσέγγιση στο έργο του, διαμορφώνοντας γλυπτά με μεταλλικά φύλλα. Έτσι δημιούργησε μια σειρά από ακροβάτες με υπαινιγμούς στις προκλήσεις που ο καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει. Μέσα από τον συνδυασμό της παράστασης και της αφαίρεσης, τα γλυπτά αυτά μαρτυρούν την ανησυχία του καλλιτέχνη για τη δημιουργία ενός γλυπτού ισχυρού, απλού και άμεσου. Η νέα αυτή προσέγγιση προανήγγειλε μια σταδιακή ανάπτυξη προς την αφαίρεση και τις γεωμετρικές δομές. Το 1980 ο Κουλεντιανός εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας με μια σειρά από γλυπτά που ονομάζονταν  Νέα Γενιά. 


Ο Κώστας Κουλεντιανός πέθανε το 1995 στην Arles της Γαλλίας. Μια αναδρομική έκθεση του Κώστα Κουλεντιανού Ο τελευταίος ακροβάτης του μοντερνισμού πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα το 2012-2013 και στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη το 2013.