top of page

SIMONE BOISECQ (1922-2012)

 

Simone Boisecq (1922-2012)  was born in Algiers, where she followed a course in design and sculpture before studying philosophy and aesthetics at university. She completed her studies at the Sorbonne in Paris, where she settled after 1945. Initially she worked as a journalist, but after she met, and eventually married, the sculptor Karl-Jean Longuet she changed course and became a sculptor. The couple would work for thirty years under eachother's gaze and develop in parallel, but they kept different ateliers and never worked together. Boisecq forged her own path from the outset when she made her first ceramics.  Her early work bears witness to her youth in Algiers with allusions to tribal culture and the vegetal world. Boisecq was also influenced by her deeply religious father, a poet from Britanny, and her work contains elements of Breton and Celtic culture. Boisecq created a mythology all her own, where seemingly unrelated symbols were combined to create a deeply personal idiom. For instance, her 'tree' sculptures refer to the vegetal world, but also to the cross and totems.

Boisecq had her first solo exhibition in 1952, followed by many more in the years to come. She struck up friendships with the great artists of her time, such as Picasso, Brancusi and Zadkine, while Germaine Richer praised her work as early as 1954.  She exhibited with other sculptors such as Etienne-Martin, Gilioli, Alicia Penalba,  Stahly and Isabelle Waldberg. She also participated in various art fairs, namely the Salon des Réalités Nouvelles, the Salon de la Jeune sculpture, the Salon de Mai, the Biennale de Paris and salon Saga.

From the mid fifties, Boisecq started to work in cement and bronze. An important work of this time was 'The Faun',  which refers to mythology and duality. New themes entered her work, such as the city and the sun, recurrent themes in the years to come. Between 1956 and 1986 Simone Boisecq created a dozen monumental sculptures on commission. In 1984 she started a series of drawings in ink.

Between 1999 and 2001 retrospective exhibitions of her work took place in France , Germany and Portugal. A traveling exhibition of the artwork of  Simone Boisecq and  Karl-Jean Longuet ensued  between 2011 et 2013 in the Museum of Fine Arts in Reims,  Agen, and Limoges, the Museum Sainte-Croix in Poitiers and the museum Unterlinden in Colmar. Boisecq's work is included in many private and public collections, among them the Centre de Pompidou, the Museum of Modern Art in Paris, the museum Unterlinden, and the Museum of Fine Arts in Dijon.

Simone Boisecq passed away in 2012.

Η Simone Boisecq (1922-2012) γεννήθηκε στο Algiers, όπου παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου και  γλυπτικής πριν σπουδάσει φιλοσοφία και αισθητική στο πανεπιστήμιο. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Σορβόννη στο Παρίσι, όπου εγκαταστάθηκε μετά το 1945. Αρχικά εργάστηκε ως δημοσιογράφος, αλλά αφού γνώρισε και τελικά παντρεύτηκε τον γλύπτη Karl-Jean Longuet άλλαξε πορεία και έγινε γλύπτρια. Το ζευγάρι θα δούλευε για τριάντα χρόνια υπό το βλέμμα του άλλου και θα εξελισσόταν παράλληλα, αλλά κράτησαν διαφορετικά ατελιέ και δεν δούλεψαν ποτέ μαζί. Η Boisecq χάραξε τον δικό της δρόμο από την αρχή όταν έφτιαξε τα πρώτα της κεραμικά. Το πρώιμο έργο της μαρτυρεί τη νιότη της στο Αλγέρι με νύξεις στον πολιτισμό των φυλών και στον φυτικό κόσμο. Η Boisecq επηρεάστηκε επίσης από τον βαθιά θρησκευόμενο πατέρα της, ποιητή από τη Βρετάνη, και το έργο της περιέχει στοιχεία της βρετανικής και κελτικής κουλτούρας. Η Boisecq δημιούργησε μια εντελώς δική της μυθολογία, όπου φαινομενικά ασύνδετα σύμβολα συνδυάστηκαν για να δημιουργήσουν ένα βαθιά προσωπικό ιδίωμα. Για παράδειγμα, τα «δέντρα» γλυπτά της αναφέρονται στον φυτικό κόσμο, αλλά και στον σταυρό και τα τοτέμ.

 

Η Boisecq είχε την πρώτη της ατομική έκθεση το 1952, ακολούθησαν πολλές άλλες τα επόμενα χρόνια. Έκανε φιλίες με τους σπουδαίους καλλιτέχνες της εποχής της, όπως το Πικάσο, το Μπρανκούσι και το Ζαντκίν, ενώ η Ζερμέιν Ρισέρ εκτίμησε τη δουλειά της ήδη από το 1954. Έκθεσε με άλλους γλύπτες όπως οι Ετιέν-Μαρτέν, Τζιιόλι, Αλίσια Πενάλμπα, Στάλι και Ιζαμπέλ. Waldberg. Συμμετείχε επίσης σε διάφορες εκθέσεις τέχνης, συγκεκριμένα στο Salon des Réalités Nouvelles, στο Salon de la Jeune, στο Salon de Mai, στη Biennale de Paris και στο Salon Saga.

 

Από τα μέσα της δεκαετίας του '50, ο Boisecq άρχισε να ασχολείται με το τσιμέντο και το μπρούτζο. Σημαντικό έργο αυτής της εποχής ήταν το «The Faun», που αναφέρεται στη μυθολογία και τη δυαδικότητα. Νέα θέματα μπήκαν στη δουλειά της, όπως η πόλη και ο ήλιος, θέματα που επαναλαμβάνονται τα επόμενα χρόνια. Μεταξύ 1956 και 1986 η Simone Boisecq δημιούργησε  αρκετά  μνημειώδη γλυπτά κατόπιν παραγγελίας. Το 1984 ξεκίνησε μια σειρά σχεδίων με μελάνι.

 

Μεταξύ 1999 και 2001 πραγματοποιήθηκαν αναδρομικές εκθέσεις της δουλειάς της στη Γαλλία, τη Γερμανία και την Πορτογαλία. Μια περιοδεύουσα έκθεση των έργων τέχνης της Simone Boisecq και του Karl-Jean Longuet ακολούθησε μεταξύ 2011 και 2013 στο Μουσείο Καλών Τεχνών στη Reims, στο Agen και στη Limoges, στο Μουσείο Sainte-Croix στο Poitiers και στο μουσείο Unterlinden στο Colmar. Το έργο της Boisecq περιλαμβάνεται σε πολλές ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές, μεταξύ των οποίων το Centre de Pompidou, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Παρίσι, το μουσείο Unterlinden και το Μουσείο Καλών Τεχνών στη Dijon.

Η Simone Boisecq πέθανε το 2012. 

Anchor 1
bottom of page